وقتی از صدای تیک تاک ساعت به تنگ آمدم

هوس کردم حوا شوم و آدم را به وسوسه ی سیبی بفریبم

تا تبعیدمان کنند شاید به...

هر چه گشتم آدم را نیافتم

ناچار شیطان را فریفتم

پ ن:یک سری از بی معرفتا رو از لینکام پاک کردم.

گفت خشکی

گفت خشنی

گفت انعطاف پذیر نیستی

گفت اگر عاشقی باید مثل شاخه های بید

تو دست باد رها باشی

و رفت

رفت و ندید

 که عاقبت من مدال طلای ژیمناستیک المپیک رو گرفتم

امروز نیستی و من بوسه بر سیگار میزنم

تو بودی و هرم آتشین بوسه هایت میسوزاند گونه هایم را

امروز نیستی و مدام هوس خواستنت بوسه بر سیگار میشود

تو بودی و عشق عاجزانه سجده میکرد برابر هوس

امروز نیستی و هوس نوازشهایت به جنون میکشد مرا

تو بودی و من با لذت نفس میکشیدم

دود مالبروی بعد عشق بازیمان را

امروز نیستی و با نفرت له می کنم

ته سیگارهای خاطراتت را

پ ن:آی دی من

Rahamaloos70@yahoo.com

نمی دونی نمی دونی اما ای کاش بدونی...

افسردگی از سرطان هم بدتره

ببین بفهم

وقتی فروغی می خونه

"دلم از خیلی روزا با کسی نیست" یعنی چی...

بفهم

...

بفهم که زندگی فقط مش کردن مو و عمل کردن بینی نیست

...

وقتی خوشبختی که کسی با چشمای پف کرده

و ابروهای پر شده و لباس  پوشیده و لب بدون رژ

باز هم دوستت داشته باشه...

وگرنه اگه تو خودتو

عین عروس درست کنی و همه جوره به خودت برسی

اون پسر هنر نکرده اگه بهت بگه دوستت داره بلکه

تو  رودست خوردی

...

رو دست خوردن از  افسردگی هم بدتره

مخصوصا از یه پسر

چشم میدوختی تو چشام و با نگاهت میشکستم

واسه من سخت بود جدایی.باورش که داری میری

بغضم و میخوردمش تا.اشک و تو چشام نبینی

جلو پای تو نشستم.تو سرم کابوس فردا

روزای نبودن تو.ترس بی هم بودن ما

بند کفشات و میبستم.اما اینبار جور دیگه

بغض و ترس رفتن تو.مشت میکوبید توی سینه

....

دیگه یادم نمیاد بینمون که چی گذشت.من و اغوشت و اشک و ناله و...

واییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی!!!!در و بست!!!!

تو در و بستی و من..انقدر بیتابی کردم پشت در خوابم برد

بگو چند ساله که رفتی؟!دل من کم اورد

بیا برگرد که دلم.تاب دوری نداره

تمومش کن سفر و.دل صبوری نداره ................

 ((پله جای خوبی برای ایستادن نیست................))

به من گفته : چشمات یه جوریه

پرسیدم چه جوریه؟؟؟

گفت یه جور خاصیه.

گفتم چه جور خاصیه؟؟؟.

گفت : چشمات خیلی بی گناهن...

اما .......................................

رفتارت...کارات....

پرسید: چرا تو اینقدر موزی هستی؟؟؟

گفتم : این دیگه دست خودم نیست..

گفت: چشمات یه چیز می گن..هیکلت یه چیز دیگه..حرفات ...

گفت : چشمات بی ریاست

اما ..................

نگاهت

گفت: رها پشت اون خنده های شیرینت

 چه راز تلخی رو پنهان کردی؟؟

رها سکوت کرد

پ ن:این پست واقعیست .

من که ولت کردم پدر سگ..تو ول نمیکنی؟؟

هی زنگ میزنه به گوشیم..
.
.
منم به جز شماره های contacts بقیه شماره هارو  

گذاشتم تو black list

.
.
حالا جز صدای بوق اشغال هیچی نمیشنوه..

( اس ام اس زده با کی داری اینقدر

حرف میزنی که جواب منو نمیدی؟؟)

( میخوای فکر کنم دوست پسر داری یا شوهرکردی؟؟

آخه تو چه گهی هستی ؟؟

.
.
.

بعد از ۵۰ـ۶۰ بار که زنگ زد..

خودش فهمید جریان چیه..فهمید واسه من به زباله

دان تاریخ پیوسته.

.

.

پریشب از ساعت 2 نصف شب شروع کرد به زنگ زدن

..

منم گفتم بذار یه جور دیگه حالشو بگیرم

قهوه نوشيدن زيرسقف خانه اي كه

دستگاه قهوه جوشش ازآن ٍ من نيست 

طعم گس خرمالو را تداعي مي كند

وسيگاركشيدنم زير سقف خانه اي كه

زيرسيگاريهايش را ديگري خريده است

ياداور پرتقالهايي است كه طعم مضحك سردخانه را ميدهد

و زندگي زيرسقف خانه اي كه سقفش نيمه سنگين است

طعم تكه هاي سياه نرم موز را ميدهد

و ياداور تنهايي ف ا ح ش ه  هاست

دربستر آغوشهاي گرم بي اشتياق

فقط من بانوي شبانه ات بوده ام

آغوش تنگت مرا ميخواند

از در ميروي بيرون

بعد از بوسيدن پيشاني ام

...عزيزم مواظب خودت باش

و من بالشم را درفراقت چنگ مي زنم

درآرزوي يك صبح دوباره پس از همخوابگي با تو

حرفهایم را جدی نگیر

اینها کلمه نیستند

تنها استفراغ یک مشت احساسند

احساسات ِ فاسد ِ یک دل و روده ی پیچ خورده

تو فقط تازیانه ات را در هوا بچرخان

تنم بدجور هوس کبود شدن کرده...

و صدایم کن

همچون آهوی هرزه ای که صدا میزند جفت هرزه تر از خودش را!

بیا تا همینجا تمام کنیم

داستان ِ مزخرف ِ عشق را

و آنچنان در تن های فاسد ِ هم بتنیم

که بوی متهوع شهوتمان

تُف بیندازد بر آخرین شرم ِ پنهان شده در زمین

که شب این همه سست و بی اراده شده

میخواهم تمام شود

قصه ی تمام دنیا

و هیچ زمانی دلم

این همه مردن نمیخواست... این همه تمام شدن

تمام شدن در آغوش تو

میان آخرین وسوسه ی بی رنگ لزجی صادقانه مان...

خانه را خلوت کن!

میخواهم تمام رگهای بدنم را بیرون بکشم و روی دیوار اتاقت فواره ی خون به راه بندازم!

وهمین چشمهایم،آنقدر رنگ عوض میکنند که احساس کسالت نکنی!

طعم یک دختر باکره را به خاطر بسپار، همراه یک نوشیدنی خنک پرتقال!

و سی دقیقه بیشتر فرصت برای زندگی نداریم!

دست به کار شو! امشب همان شبی ست که سنگواره های مرگ به تمامی ِ ما منجر خواهند شد!

میان وهم موهای پریشان و عطر سکر آور پیراهنت

روز دوباره ‌دروغی بیش نیست

همین امشب کار را تمام کن!

میخواهم تکه تکه ام کنی...

به فنجاني كه ميان پنجه هايت

ميفشاري خوب خيره شو

اين ماده غليظ وسياه

عصاره تمام شب هاي

ف ا ح ش گ ي   من است.

عصاره تمام آن آغوشهاي سرد

عصاره تمام آن گريه هاي بي دليلم

در آغوش يك غريبه است.

يك جرعه بنوش

مزه غربت لمس دستان

يك ف ا ح ش ه

  هنگام نوازشٍ اندام مردي

كه به اومتعلق نيست راميدهد.

خوب مزه كن

مزه شوري اشكهايم را حس مي كني؟

تمام شبهاي ف ا ح ش گ ي   ام

 معجوني شد دردستان جادوگري

كه به زنٍ همان مردان فروخت

مرداني كه با من خوابيده بودند

وباتمسخر گفت

اين معجون با لخته هايٍ

خون واشك ها و ادرار

يك ف اح ش ه درست شده

به خوردٍ شوهرت بده تابه تو خيانت نكند

و زن ساده لوحانه باور كرد

غافل ازاينكه

عصاره اي كه دردست اوست

روزي زني بوده در بازوان شوهرش

قرار از دستهای من رفته و دیگر هیچ قراری نداریم باهم

آخرین خطی که روی دستت کشیدم کوتاهترین شعر خواستنم بود

میخواهم زیر قطره چکان خون بدنت دراز بکشم

و آنجا که تو زندگی ات را از دست میدهی

چشمهای من دوباره پر از شوق بوسیدن لاشه ات میشود...

از تو و از احساسات تهوع آورت

از ؛دوستت دارم؛ حقارت آمیزت

از خنده‌های پوشالیت و از دعوتت به عریانی

می‌گریزم از چشمان هوس آلودت

 
و از خشمی که نمیدانم کی؟

 اما بزودی خواهد آمد و مرا و گریزم را ناگزیر خواهد برد.

می...‌گر. ...یز ....م

امشب پری کوچکی میشوم با بالهای سبز

با چشمهایی کهربایی

موهای آبی... لبهای طلایی

و پنهان میشوم در بطری ِ شراب ِ سُرخت...

تا صبح آرام میخوابم

و فردا که تو چشمهایت را باز کنی مرا سر میکشی

یکبار هم مست ِ من باش... بی آنکه بدانی...

دلم ضعف میرود، و سفره خالیست

سرفه های خونی ِ پی در پی

سر گیجه

و راهی که دیگر نمانده!

گونه هایم را سرخ میکنم

سر خیابان میروم

و نگاه های حریصی که روی تنم قیمت می گذارند!

ته دلم چیزی فرو میریزد!

به خانه برمیگردم

و هنوز حالم خوب نیست!

اما

اینبار صورتم را با سیلی سرخ تر می کنم...

بازار برده فروشان شهر غوغایی است!

آخر اندیشه ای نو ، سفید!! و گوشتالویی !! آوردند!

همه دندان های قلبش سالم است!

بدی اش ...

خب تنها بدی اش این است که

خوب می شنود! خوب حرف می زند و ...

آخر این ها کر و لال و گنگ را بهتر می برند!

آن یکی که فقط زل زده به او!

 تا از منفذ های لباس کهنه فقرش ، عریانی تن او را ببیند

تا عریانی اندیشه اش ، ارضا شود!

دیگری به بهانه وارسی اش ، دستی به سر

 و سینه اش می کشد تا مردی اش را ثابت کند!!

می بینی رفیق!

باید سر به جنگل گذاشت و خو کرد

 به زندگی با حیواناتی که لااقل پشت

 نقابشان حیوان تر از اینان نیستند!

هرگز در جنگل شیری را ندیدم که روبهی کنیزکش باشد!

هرگز ندیدم تجاوز به خرگوش افتخار راکون ها باشد

هرگز ندیدم  که حتی عر عر خر را گاو همسایه تاب نیاورد...

دکترم می گفت

سرطان تلخی گرفتی!

دهانت مسموم است!!

سیاه می بافی!!

گفتم دکتر شرافت اندیشه ام زیر سوال رفته!

 که تو نمی فهمی! که تو تقلید کن !

 که همانی که ما می گوییم! اینجور که ما

می گوییم بپوش ! آنجور که ما می خواهیم بخند

، گریه کن و ....

دکتر قرص مرگ را برایم تجویز کرد

گفت بخور ، خوب خوب می شوی....

سرک می کشد

============

پ ن:اينبار براي كسي دعوت نامه نفرستادم تابامعرفتها وبي معرفتها ازهم تشخيص داده بشن

بگذار پوست سفيدم  گرمی تنت را به جان بکشد ....

 نفسهای داغت را دوست دارم... جریان خونم را سریع میکند...به آتش میکشدم.... نفسهایم را به شماره می اندازد....چشمانم را خمار میکند . . .

دوست دارم تمام انرژی باقی مانده  ام را فریاد کنم..... از منشی ات میترسم....

لبهایت را دوست دارم .... طعم بهشت میدهد .... تنگ در آغوش گرفتنت را....

چشمهایم را میبندم.... پلک میگشایم....

بازهم تو نیستی و صورتک غریبه ای که با حسی جهنمی نگاهم میکند....

حالت تهوع میگرم.....

کاش خودت بودی.... خیال و رویا بس نیست؟

ولو شده ام سر خیابان

در منطقه ی استحفاظی ِ

یک مشت موش و گربه و سوسک و نکبت!

رد میشوند از کنارم مردم ِ پرهیزگار!!

و دلسوز ترینشان یک نخ سیگار به طرفم پرت میکند!

مچاله میشوم، در خودم، در بی کسی ام، در تمام گند زار ِ زندگیم...

و هنوز منتظرم

نه منتظر دستی که از روی ترحم برایم مرحم لحظه ای پرت کند

سرما تا مغز استخوانم را گرفته و باز  سرمای بی نهایت می خواهم

که بی خجالتی با بهانه ای  به آغوش گرمت پناه ببرم

ای نه آشنا و ای نه مهربان.... که با من غریبه ای

و از جانم چه می خواهی که به آن چنگ انداخته ای

و چه می خواهم که بی قرارم؟ به دروغهایت دل نمیبندم

 سرد است و دستهای منجمدت که نقاط پنهان

و زنانه ام را لمس می کنند ....

 سردم می شود.... و تو در آغوشم می کشی ....

باز نزدیکتر و نفسهایت که الان با نفسهایم

 یکی شده اند و قلبم که تند هم حتی نمی زند...

 انگار در سردی خواب آلودی فرو رفته است...

بی هیچ احساسی و چشمانم که نگاه آزمندت را

 می کاود که در من به دنبال چیزی شاید...

لذتی... از چشمانم به روی بدنم می دود .....

نفس می زنم من .... عاری از شرم و تنگ به

خودم می فشرمت غریبه که در لحظه زندگی می کنم...

 برای من بیشتر از این لحظه وجود ندارد

 و من تو را با تمام وجود می خواهم .....

 بیرون سرد است و من و تو اتاقی را امشب

 گرم کرده ایم.... و فردا؟ .... شاید فردایی اصلا نیاید...

*به من قولی نده.... روز به روز عاشقم باش

به روي خويش مي بندم

خيانت كرده ام .... آري

براي عشق مي جويم

وفايم را نديدي كه

دل سنگم ببين اما

نديدي غرق احساسم

ببيني خنده هايم را

خيانت كرده ام .... آري

كه قلبم را بسوزاني

امانت داده بودم دل

خيانت كرده ام .... آري

چه حسی داری وقتی یک رویا به حقیقت تبدیل می شود؟ یک رویای دور و شیرین و دست

نیافتنی.... هیچ گاه از گرمای تنی سوختی که بدانی مال تو نیست ؟ هیچ گاه عطشت را با مطاع

ممنوعی برطرف کردی؟ هیچ گاه از بزرگترین گناهی کردی شاد بوده ای؟ و من لبخند از لبم

محو نمی شود..... حتی با رفتنت نشد.... انگار میانه ی آتش نشستم و باز لبخند می زنم......

 دستانت..... لبانت........ بدنت..... داغ و خوشبو .... شیرینی دست نیافتنی ..... لحظات کشف

 کردن نگاه و لبخندت..... صدایت.... انگار در گوشم موج می زند و چه گستاخانه

 می خواهی ام..... و همین باز دیوانه ترم می کند..... دستانت گرم .... دستانم را گرفته

 اند و من مستم..... نمی بینمت.... می خواهمت با همان گستاخی دختر مدرسه ای ای که بار اول

 از دوست پسرش بوسه می گیرد..... در گوشم نجوا می کنی.... گر می گیرم..... صدای نفس

 زدنم را می شنوم.... می شنوی؟ تو  هم؟.... و. از لبانم هزاران بوسه می گیری ..... داغ ....

داغ .... آتشین.... و زمزمه می کنی: می خواهمت.... به زبانی که با من ناآشناست..... من

 هم ..... مگر می شود که نه؟ که من در عطش این لحظات مدتها سوخته ام..... و تاوان می

 دهم..... آیا پشیمانم؟ .... هه ... هرگز!

پک عمیقی به ته مانده ی سیگارم میزنم

که چند تا سرفه هم بهمراهش داره و ریتم موزیک رو بهم میزنم

درست وقتی که ترانه به این نقطه میرسه...

(چشمای من میل به گریه داره...دل نمیدونی که چه حالی داره)

یه قطره اشک از کنار چشام سر میخوره و رو گونه هام میرسه

افکارم که طعم تلخی گرفتن،دود میشن و به هوا میرن

 و فضای اطاق رو خفه ترمیکنن

وقتی میخوام تغییری تو زندگیم بدم،

همیشه...

اول از سر و صورتم شروع میکنم... یه تغییر چهره...

دود فضای گرگ و میش اتاق رو پر کرده

روی تختم دراز میکشم...

 دارم فکر میکنم ولی چه فکری؟

یاد حرف دوستی می افتم   

که میگفت تو اگر بخواهی می توانی تغییر کنی

حالا کجایی ای دوست که من دارم تغییر میکنم

آه که چقدر زندگی های ما شبیه هم بود

 ولی فرق میان من و تو فقط افکارمان بود

 لعنت به من که هنوز تلخم و سیاه...